Ontspanning

Mijn baas geeft tegenwoordig gelukkig geen met potjes niet te eten voedingsmiddelen gevuld pakket meer rond de kerst (jahaaa, ik ben blij dat we hier genoeg te eten hebben en nee, ik zal verder niet zeuren). In plaats hiervan mogen we zelf ons cadeautje uitkiezen en heeft hij mij middels een irischeque een mooi en naar het schijnt zelfs voor leken zoals ik te lezen boek van Bill Bryson cadeau gedaan. Met plaatjes. Driewerf hoera voor de baas.

Dicht bij elkaar

's Ochtends wakker gebeld worden met de mededeling dat er iemand overleden is en 's avonds knuffelen met een vier dagen oud lief klein meisje. Moest, hoewel ik de tekst nooit vertaald heb, aan Lightning Crashes van Live denken.

Kerstwens

Leuk. Een gedicht van Ingmar Heytze op je kerstbal, gemaakt door PLINT.


© PLINT

Smooth

Sabrina Starke kan mooi zingen, heeft een heerlijke timing en een leuke, zelfverzekerde uitstraling op het podium. Haar nummers spreken mij niet zo aan en jammer, jammer, de hoge tonen hadden de overhand op het mengpaneel in de Mezz. De warmte van haar stem was daardoor moeilijk te ontdekken. Misschien ben ik inmiddels gewoon een oude taart geworden :).


© ?

Blij!

En zelfs een beetje trots. Vandaag heb ik gedaan wat ik me had voorgenomen: mijn be- en veroordelende stem naar de achtergrond duwen tijdens m'n mondeling examen. HET GING GOED! Het is gelukt! Hoera! Uiteindelijk vind ik dat het leukste aan studeren: je gaat vooruit, leert weer wat meer over hoe je bent en hoe je wilt zijn. En dat je niet altijd hoeft te veranderen om te zijn hoe je wilt zijn.

Rustgevend en spannend tegelijk

Op de muziek van Simeon ten Holt blijk ik goed te kunnen studeren.
Ook leuk, Canto Ostinato op saxofoon:

Gepaste zweverigheid

Nu en dan zet ik een stap naar een minder rationele kijk op de aarde en alles wat zich daarop bevindt. Je moet alles geprobeerd hebben, niet waar? Niet waar. Een open geest staat echter hoog in mijn vaandel, dus waag ik mij aan Eckhart Tolle en Hans Dolné. Hoewel ik zeker denk dat sommige oefeningen uit het boek 'De kracht van het nu' van de heer Tolle rust kunnen brengen, kan ik mij niet laten meevoeren door zijn overtuigingen. Ook yoga leraar Dolné is het niet gelukt mij tijdens zijn lezing het licht te laten zien. Echt, ik zou graag willen! Verlichting brengt geluk. Nu klaag ik niet over een gebrek aan geluk, maar als ik gratis nog wat extra bij elkaar kan sprokkelen is dat mooi meegenomen. Waar het bij mij misgaat is, in ieder geval bij de lezing van de yoga leraar, de wat ik noem arrogantie van de mensheid. Waar komt die behoefte aan zingeving vandaan? We moeten toch een deel zijn van een groter geheel, een ziel kiest voor een lichaam, de aarde is een spel. De gemiddelde mier telt niet mee, die wordt niet 'bezield'. Wij hebben last van ons denken. Hé, dat zegt Eckhart Tolle ook. To be continued - op aarde of in ons spiritueel éénzijn :)

Houd je een keer een grote schoonmaak....

De badkamer had ik al gedaan afgelopen week, dus nu was de computer aan de beurt. CCleaner voortvarend z'n gang laten gaan en jawel. Een leek als ik heeft geen flauw benul welke bestanden weg mogen en welke onmisbaar zijn voor het adequaat functioneren van al die geheimzinnige programma's. Google Chrome wil nu geen YouTube filmpjes meer aan mij tonen, zeker niet als ze 'ingebed' zijn. Ajax en schuurspons zijn ook niet echt aan mij besteed, maar daarbij zie ik wel wat voor schade ik aanricht.
Iemand de gouden tip (buiten 'met je poten van die compu afblijven')?

Geen grammetje

Zingen kan ze nog steeds erg mooi en ene Tom Kestens van Lalalover speelt best wel heel goed piano en gitaar. De nummers hadden voor mij soms een te hoog suikerspingehalte, maar de opzet was leuk. Een soort raad-je-plaatje: steeds een zwart-witfoto van een artiest met daaronder een geluidsfragment, waarin de zanger(es) waarschijnlijk iets vertelde over zijn/haar muzikale en/of levensovertuiging. Het op en top Nederlandse publiek gedroeg zich geheel in overeenstemming met het welbekende vooroordeel, wat het onmogelijk maakte de ongetwijfeld waardevolle ontboezemingen te verstaan.
Sarah zong haar eigen nummers met iets meer passie. Dat mag best.

"I can do better than you" zong ze ook in Paradiso en daar hebben ze 't opgenomen. Hieperdepiep.

Rust

Tussen alle etentjes door (voorbereiding, anders wordt het met Kerst zo'n schok) ga ik woensdag in de Effenaar naar Sarah luisteren. Eens kijken of zij ook wat aangekomen is.


© ?

Niet analyseren maar genieten

Onder het motto 'Je verstand kan je gevoel niet bijbenen en dat is maar goed ook' geniet ik van het door Meharist getipt Gents bandje Headphone. Mega-lekker om naar te luisteren en naar te kijken. Dan heb ik het bij dat laatste gewoon over de site en het hoesje. Ergens kwam een paar nummers me bekend voor. Toch nog meer naar StuBru geluisterd dan ik dacht. En dat terwijl ik de laatste maanden lekker nooit meer in de file sta en alleen maar luidkeels zingend door de regen fiets.

Allerheiligen

Dauw

Diep ademhalen in de frisse ochtendlucht, daar word ik gelukkig van. En jullie?

Interpretatie

Uitspraak van de week op het werk:
"De stemming daar op die afdeling is gewoon graf. En dat bedoel ik niet per se negatief".
Aha.

Get Well Soon - Bat Cave Tilburg 05-10-2008

Quote: "This song is about hunting and about suicide in the 19th century... a wide range". Na een in negatieve zin tranentrekkend voorprogramma kon Get Well Soon niets anders zijn dan een verademing. Daarvoor hadden ze echt een stuk slechter kunnen spelen :).

Feestje

Jaren achter elkaar andere afspraken gehad op de avond, dat New Cool Collective een bezoek bracht aan de Mezz. Dit jaar kon ik het natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Deel van de inburgeringscursus. Half Breda stond in de zaal en het werd een opzwepend feestje.
Hieronder een klein stukje van een optreden in niet echt de Mezz en niet echt Breda.

Twee keer kijken

Leuk: deze foto hangt in een galerie op de route naar m'n werk. Ik zie regelmatig mensen nog een keer, soms licht blozend, de etalage in kijken :).

(ex-)boom

Herfstschoonmaakkriebels

Er is iets met nazomer/herfst en opruimwoede. In mijn omgeving hoor ik de laatste maand verdacht vaak, dat mensen verzocht worden de dozen met schatten uit hun kindertijd te verwijderen uit het ouderlijk huis. Ook ik moest er afgelopen weekend aan geloven. Mentaal gepantserd begon ik aan een reis door voorbije jaren. Oud papierbak, vuilniszak, rommelmarktkrat en bewaardoos vochten beurtelings om mijn aandacht. Tot mijn verbazing kreeg ik geen brok in mijn keel of vochtige ogen. Ter uitlokking van diep weggedrukte emoties waagde ik het zelfs om een plaat van Joost Prinsen op te zetten, maar ook dat mocht niet baten. Koud en hardvochtig stopte ik poppen in de vuilniszak. Nu heb ik nooit zo veel met poppen gehad. Waar zijn toch die autootjes gebleven? Tonka. Dat brengt de snaar in beweging.

Andere wereld

Als ik in m'n eentje naar een feest ga, waar ik mogelijk alleen de gastvrouw ken, ben ik altijd een tikkeltje nerveus. Zo ook gisteren. Bij aankomst in het prachtige pand uit 1600 hoorde ik in de tuin de opzwepende klanken van Mata Cabra (wat overigens 'dood de geit' betekent, uitleg op de site). De nervositeit danste m'n lichaam uit en de rest van de avond heb ik met volle teugen kunnen genieten van zoveel leuke mensen in één ruimte en van zeer mooie en intieme live optredens.

Het houdt niet op: vanavond vieren Adama Dramé en Bassekou Kouyaté het vijftienjarig bestaan van het Zuiderpershuis.