Zinnenprikkelend

Zwart-wit

Oud&Nieuw

Stichting Elisabeth Breda
© redmedea

Waanzinnig

Het was bijna niet om uit te houden gisteren in de Melkweg. Wat een kracht, passie, muzikaliteit. En moooooooooi, zelfs van dichtbij :)

Mooi is ook niet alles

Waar gaat het fout? Starten met op een tempo lopen waarvan je gaat zweten is één ding. De lelijkste schoenen kopen die in de stad te vinden zijn had natuurlijk niet gehoeven. Niet echt. Ik heb van alles geprobeerd: de halve voorraad erbij laten slepen om een schoen te vinden met een wat appetijtelijker uiterlijk, twintig rondjes rennen met de redelijk ogende Nike Pegasus, veters anders strikken, mijn voeten meer naar buiten en meer naar binnen rollen..... Uiteindelijk werd het een déja-vù. Ooit ging ik op pad voor een auto. De kleur maakte echt niet uit, zolang 'ie maar blauw was. Ik kwam thuis met een witte......



(en dan komen de kleuren op deze foto nog gunstig uit de verf)

Nachtegaal

Een tijdje geleden is een traditie geboren: het moeder-dochter-weekend. De vader-dochter-variant liet uiteraard niet lang op zich wachten. Als je naar Berlijn gaat: huur een fiets! En probeer zo vaak mogelijk de fernsehturm op de foto te zetten :).
Uit betrouwbare bron heb ik vernomen, dat in hartje Berlijn een nachtegaal met deez of geen trachtte te communiceren.

We hebben het gered

Mijn piepjonge moeder en ik hebben Barcelona te voet bedwongen en nu willen we terug (naar Barcelona voor de duidelijkheid). Voor de hand liggende foto's zie je door op het plaatje hieronder te klikken.

Paasmuziek

Na ongeveer twintig jaar onverwacht weer in de kapel van St. Louis te Oudenbosch terecht gekomen. Vier uur genieten met Bach. Ik denk dat m'n gloedjenieuwe iPod (jawel, ook ik ben overstag) binnen de kortste keren vol staat met missen, cantates en wat dies meer zij.

GAAN!

Prachtige gedichten, verfrissende melodieën en originele ideeën. Leine en muzikanten op het podium, Ingmar Heytze op doek, kleine zaal, intieme sfeer.... sprookjesachtig.



Meer moois van Leine en van Ingmar Heytze.

Voor de geest en het lichaam

Om eens op tijd een tip te geven: in het Fotomuseum Den Haag hangen tot en met 10 april de door Hendrik Kerstens gemaakte foto's van zijn dochter. Erg de moeite waard, evenals de tentoonstelling van de Zilveren Camera, die na 15 maart van de muur gehaald wordt. Nog een tip: neem voor het ernaast liggende Gemeente Museum meer tijd dan een uur en tien minuten.
Om de kunstzinnige sfeer te versterken is een bezoek aan het Prentenkabinet in Leiden aan te raden. Smullen!
In het Vincent van Gogh Huis, we zijn inmiddels afgezakt naar Zundert, roept een tachtigjarige bezoekster plotsklaps: "Ja, een knappe man!". Onderzoek wijst uit dat ze bevestigend reageert op de tekst van de audiotour, die verhaalt van de schoonheid van de vader van Vincent.

© Hendrik Kerstens

Gemeente Museum Den Haag

© Arnulf Rainer

Veiligheid voor alles

Toen mijn oog viel op nevenstaande tekst aan de binnenkant van de wc-deur in het Oude Badhuis in Antwerpen, bekroop mij een enigszins ongemakkelijk gevoel. P.s. De betreurenswaardige kwaliteit van de foto lijkt mij een goed excuus voor de aanschaf van een nieuwe GSM.

Ronddwalen

Met mijn gloednieuwe museumkaart in de hand ben ik vanmiddag richting Tilburg vertrokken om in De Pont te genieten van het werk van videokunstenaar Bill Viola. Een aanrader. Ook voor deze tentoonstelling moet je snel zijn: na zondag halen ze alles zonder pardon weg.


© Kira Perov

Anton Piek

Nee, natuurlijk neem je geen camera mee naar een stad als Gent, zeker niet wanneer er kans is op sneeuw. De plaatjes zouden te kitscherig worden. De stad blijft prachtig en overnachtingen in de jeugdherberg laten het financiële jaar goed beginnen. Tussen het shoppen om het warm te krijgen, film kijken (Das Weiße Band, zien!), lekker eten en drinken, lampen kopen en gebouwen aanschouwen door liepen mijn reisgenoot en ik per ongeluk langs het wintercircus Mahy. Hier exposeerde Stephan Vanfleteren zijn erg mooie portretfoto's. Ook zien dus, al zul je dan wel morgen moeten afreizen.


© Dordtse Amateur Fotografen

Risicotaxatie

Een man keert kundig en naar mijn zin ietwat te rap zijn auto, waardoor ik op de glibberige weg goed mijn best moet doen om met mijn fiets aan de hand de prachtig glimmende bolide niet aan te raken. Van de schrik boos kijkend probeer ik zo rustig mogelijk door te lopen. Moeder des huizes opent het raampje en schreeuwt op een agressieve toon iets in de trant van 'wat moet je nou?'. Tja, wat moet ik nou? Niet reageren, dat moet ik. Voorzichtig schat ik de voor deze vrouw beschikbare commincatiemiddelen in: schreeuwen en slaan. Schreeuwen lukt mij ook best, maar slaan is nooit mijn sterkste kant geweest. Klappen opvangen nog veel minder. En dan die bloedjes van kinderen achter in de auto....


© Wulffmorgenthaler

Goed, ik neem 'm....

.... de stem van Dorona Alberti. Groot bereik, nu eens zwoel laag, dan weer krachtig hoog en hier en daar een randje ruw of opera rond. Zij maakt Gard du Nord leuk om naar te luisteren en te kijken. Verder zou het fijn zijn als ene Ferdy Lancee de volgende keer als hij de Mezz bezoekt zijn best doet om zo min mogelijk tussen de nummers door te wouwelen. Maakt het een stuk aantrekkelijker.

Stoer

Bewondering in overvloed voor Wende Snijders. Het gebaande pad achter zich latend staat ze kwetsbaar, vol overgave en met een op het publiek overspringende hartstocht op het podium van 013. Ik moet toegeven dat ik me het meest weerloos voelde bij het enige chanson in het programma, Au Suivant. Was het de herkenbaarheid waardoor ik omver geblazen werd of toch het iets krachtiger brandende vuur van Wende?

Meer, meer, meer muziek

Vorige week hebben de Pixies lekker gespeeld. Dat vond Bas Jansen ook. De Drumbassadors speelden knappe ritmes in de Mezz, maar spetterden niet. Toen er een saxofonist en een zangeres bijkwamen, werd het iets opwindender. In de eerste week van november staan Heather Nova en Wende Snijders op het programma. Wat heb ik toch een zwaar leven.

Mijn ongeoefend oor

kon gisteren in het Bimhuis de geluiden, voortgebracht door het Instant Composers Pool Orchestra, nog best waarderen. Het eerste nummer maakte mij ietwat nerveus en angstig voor het vervolg van de avond en droeg niet onterecht de naam 'wake-up call'. Daarna kwamen er regelmatig meer begrijpelijke en gestructureerde momenten voorbij, waaraan ik mij vast kon klampen. Een prikkelende avond op een mooie locatie.

Nieuwe fotookes

Uit Zuid-Afrika (de oude foto's staan er nog voor, dus even doorzetten ;)). Mijn nieuwe computer maakt een beetje een raar geluid, maar is wel supersnel, jippie.

Game viewing

Een trillende jeep door een grommende leeuw. Overweldigend. Oja, olifanten trouwens ook en neushoorns, giraffen, een lieve oude buffel, wildebeesten, impala's, schildpadden, krokodillen. Addo Elephant Park en Schotia zijn aan te raden als je in de buurt bent. Vanaf morgen hebben we een gebrek aan electriciteit in Bulungula, dus als het uploaden van foto's vandaag niet lukt, moeten jullie heeeeel lang wachten!


Helaas, uploaden duurt te lang, dus de andere dieren komen later aan de beurt. Paar foto's toegevoegd aan flickr album (zie vorige link). Veel liefs!