Tikkeltje gewaagd

Met je landrover door Marokko: stunts uithalen om niet door drugshandelaren klem gereden te worden, auto's van dorpelingen uit de modder trekken, geblokkeerde wegen trotseren, in dichte mist door het onherbergzame Rifgebergte rijden en slapen op Perzische tapijten. Ik geloof dat ik het m'n vrienden voorlopig niet na ga doen..... Klik op de foto voor mooie plaatjes.

Goed, ik neem 'm....

.... de stem van Dorona Alberti. Groot bereik, nu eens zwoel laag, dan weer krachtig hoog en hier en daar een randje ruw of opera rond. Zij maakt Gard du Nord leuk om naar te luisteren en te kijken. Verder zou het fijn zijn als ene Ferdy Lancee de volgende keer als hij de Mezz bezoekt zijn best doet om zo min mogelijk tussen de nummers door te wouwelen. Maakt het een stuk aantrekkelijker.

Stoer

Bewondering in overvloed voor Wende Snijders. Het gebaande pad achter zich latend staat ze kwetsbaar, vol overgave en met een op het publiek overspringende hartstocht op het podium van 013. Ik moet toegeven dat ik me het meest weerloos voelde bij het enige chanson in het programma, Au Suivant. Was het de herkenbaarheid waardoor ik omver geblazen werd of toch het iets krachtiger brandende vuur van Wende?

De laatste Marokkaan

Meer, meer, meer muziek

Vorige week hebben de Pixies lekker gespeeld. Dat vond Bas Jansen ook. De Drumbassadors speelden knappe ritmes in de Mezz, maar spetterden niet. Toen er een saxofonist en een zangeres bijkwamen, werd het iets opwindender. In de eerste week van november staan Heather Nova en Wende Snijders op het programma. Wat heb ik toch een zwaar leven.

Om de week goed te beginnen

Stof tot nadenken is het in ieder geval. Ik werd gewaarschuwd in de videotheek: "Daar moet je wel zín in hebben.....". Ach, aan het begin van de week trek ik dat nog wel ;)

Hmmmm, zingen!

Terug in de tijd

De NS is het er niet mee eens, maar ik ga morgen in de HMH genieten van de Pixies. De laatste keer dat ik ze zag stond ik tussen 15-jarigen, die mij vroegen of ik die band eigenlijk wel kende. "Ja.... van toen ze nog bij elkaar waren." Oude taart :)

Tip van Leo Blokhuis

Zijn college in de bieb vond ik erg vermakelijk. Eén van de nummers die hij liet horen was California Dreaming en dan wel in een stuk of zes uitvoeringen. Tulpen uit Amsterdam wordt overigens oorspronkelijk in het Duits gezongen door een Vlaming en Sophietje (van dat rietje) klinkt in het Zweeds ook niet gek.

Vipassana

Om het bezinningsfeest compleet te maken heb ik mij vandaag onderworpen aan een cursus Vipassana meditatie bij Ceres. Ik mag nog vier keer. Uiteraard heb ik weer, deze keer echter niet nader te noemen, doelstellingen. Wat me meevalt, is de mate van onrust die ik ervaar tijdens het stilzitten. Ademen kost daarentegen meer energie dan verwacht en ook het onderdrukken van irritatie vereist de nodige concentratie. Bij de lopende meditatie werden we uitgenodigd elke beweging met volle aandacht te maken en waar te nemen. Ik kan me daar nog niet aan overgeven en vind de elkaar overstemmende gedachten in mijn hoofd interessanter dan de secure waarneming van lichamelijke sensaties. Nu hoor ik de kenners denken: ze moet nog veel leren. Dat is zo.

© Leominster Meditation Society

Beweging

Na de ietwat traumatische tafelberg-beklim-ervaring is mijn motivatie om op enigerlei wijze aan sport te doen verdubbeld tot zeker 10 op 100. Sterker, leniger, stressvrij. Kan ik dat zwart op wit krijgen? Na een jaartje Power Yoga wil ik mij graag zonder al te veel stress in de hiernaast afgebeelde positie kunnen vouwen. Of leg ik nu de lat te hoog? Gezellig was de eerste les in ieder geval en zeker ook in bepaalde mate rustgevend. Als hoogtepunt de laatste oefening: onder fleece deken, ogen dicht en ontspannen maar.

Mijn ongeoefend oor

kon gisteren in het Bimhuis de geluiden, voortgebracht door het Instant Composers Pool Orchestra, nog best waarderen. Het eerste nummer maakte mij ietwat nerveus en angstig voor het vervolg van de avond en droeg niet onterecht de naam 'wake-up call'. Daarna kwamen er regelmatig meer begrijpelijke en gestructureerde momenten voorbij, waaraan ik mij vast kon klampen. Een prikkelende avond op een mooie locatie.

Nieuwe fotookes

Uit Zuid-Afrika (de oude foto's staan er nog voor, dus even doorzetten ;)). Mijn nieuwe computer maakt een beetje een raar geluid, maar is wel supersnel, jippie.

Things to do....

Naar huis vliegen, een nieuwe computer aanschaffen en duizend foto's reduceren tot een verorberbaar aantal ;). Een logboek bijhouden kost iets meer energie dan ik had verwacht. Alle indrukken vertalen naar begrijpelijke stukjes tekst lukt pas als ik thuis ben. Zoveel verschillende plekken, mensen, sferen. Ik geniet en ga daar nog lang na thuiskomst mee door.....................
Tot snel allemaal!

Game viewing

Een trillende jeep door een grommende leeuw. Overweldigend. Oja, olifanten trouwens ook en neushoorns, giraffen, een lieve oude buffel, wildebeesten, impala's, schildpadden, krokodillen. Addo Elephant Park en Schotia zijn aan te raden als je in de buurt bent. Vanaf morgen hebben we een gebrek aan electriciteit in Bulungula, dus als het uploaden van foto's vandaag niet lukt, moeten jullie heeeeel lang wachten!


Helaas, uploaden duurt te lang, dus de andere dieren komen later aan de beurt. Paar foto's toegevoegd aan flickr album (zie vorige link). Veel liefs!

En route

Wijsheid:

"Love like you've never been hurt,
work like it's not for the money
and dance like no one is watching"


* klik op foto voor meeeeeer foto's *

Dogs driving cars

Sporten is goed voor de mens, zeker als je het plan opvat om de tafelberg te beklimmen. Dat had Mariëlle eerder begrepen dan ik, zodat zij nu niet invalide of 80 plus lijkt. Verder ben ik haar wat aan het verliezen: gisteren kwam ze erachter dat honden een auto kunnen besturen en daarbij nog relaxed uit het raam kunnen kijken ook. Gelukkig nog geen verkeersongevallen dankzij de instructies bij het oversteken:
"Druk knoppie
Wag tot verkeer staan
Stap vinnig oor"
en de verkeersregelaars, die voor een paar rand je auto 'bewaken'. Eén van de vele tekenen van het verschil tussen arm en rijk.
Morgen ga ik walvissen spotten en laat ik Mariëlle haaien knuffelen (trying to get rid of her, obviously).

Citaat van de dag: "They keep saying the right person will com along, I think mine got hit by a truck".

10000 km verder

Jammer dat de vlucht naar Kaapstad geen drie dagen duurde. Supermooi daar hoog in de lucht... Een erg vriendelijke en welbespraakte shuttlebusmeneer heeft ons naar ons eerste hostel gereden. Het kan niet beter: om de hoek een internetcafe met bier (Amstel :)).
Vrolijke groetjes van het andere eind van de wereld (om en nabij),
Marielle en Meta

Verslaving

Wat dan weer fijn is aan een kapotte computer is de kans om alvast af te kicken voordat je op vakantie gaat.

Midlife?

© anonieme bezoeker site RTL

Wat bezielt mij? Opnieuw begeef ik mij richting het strand. Dit keer om te surfen. Dat terwijl ik niet kán surfen, niet wil zwemmen, alleen beschermd met factor 30 in de zon ga liggen en me nu niet direct aangetrokken voel tot de gemiddelde beach boy.
Je zou het bijna voor onmogelijk houden, maar IK HEB ER ZIN IN!