Ben ik nog iets vergeten?

Elke doos, vol of leeg, bereikbaar of niet, wordt door mij in een fractie van een seconde beoordeeld op verhuisfunctionaliteit. Het lijkt een beetje op wat er vroeger gebeurde als je een computerspelletje had gespeeld. Dan lag je in bed nog vijandelijke luchtschepen te ontwijken of bolletjes te happen. Hé, zouden ze het daarvan afgekeken hebben? Bijna mijn hele huisraad is reeds ingepakt en staat ietwat ongeduldig te wachten om vervoerd te worden. Komend weekend is het zover. Voor Kwiep heb ik ergens nog wel een valiumpilletje liggen, Poezzz rent waarschijnlijk vrolijk snorrend achter de auto aan.
P.s. Ik ben al aan 't oefenen.....

Waaaaaaanzinnig

The Bellrays traden gisteren op in Waterfront en mijn neef en zijn vriendin hadden het genereuze plan opgevat mij op een kaartje te tracteren. De (kleine!) zaal werd ondergedompeld in strak en opzwepend geluid met daar overheen de warme en rauwe klanken van zangeres Lisa. Wat een energie! Daar kan Ane Brun, die twee weken terug in de Mezz haar slaapliedjes neuriede, een puntje aan zuigen. Ach, ander genre zullen we maar zeggen.

P.s. 1 tekening: Rick Chesshire
P.s. 2 met dank aan mijn werk voor de laptop en de buren voor het niet beveiligen van hun draadloos netwerk

Telfort werkt (te) snel

Volgens Telfort ben ik al verhuisd. Een maand eerder dan gepland. Nu heb ik een maand geen internet en telefoon, dus mijn berichten laten nog langer op zich wachten dan normaal. Zijn ze een keer snel, is het weer niet goed :).

Wakker worden

Mijn drie wekkers volstaan doorgaans niet en met het gordijn open slapen heeft ook niet het verwachte effect. Het is dat ik er veel waarde aan hecht om in een vredesgebied te wonen, anders zou dit voor mij een uitkomst zijn.

Overstag

Na jarenlang trainen, liters brandstof verspillen en veelvuldig te laat komen op afspraken heb ik toegegeven aan mijn gebrek aan richtinggevoel en ruimtelijk voorstellingsvermogen. De opmerking van mijn collega ('en wat heeft dit trainen je uiteindelijk opgeleverd?') schopte mijn overtuiging onderuit dat ik het gebied in mijn hersenenen moet blijven stimuleren, dat de mens helpt bij het zoeken naar de (liefst kortste) weg.
Ik ging voor de TomTom One Benelux en liep op advies van een zeer jonge, doch overtuigende verkoper naar buiten met de Nüvi 250 van Garmin. Europa staat er ook op. Dat verplicht mij om volgende week eens een dagje Tsjechië te doen.

Zonder kleerscheuren

Zowaar, redmedea is tevreden over haar optreden. Voor degenen, die mij niet kennen: dat komt niet vaak voor. Mijn ogen open houden, m'n buik niet vasthouden en zo nu en dan iemand aankijken, dat waren m'n voornaamste doelen. En een beetje zuiver zingen natuurlijk. Gelukt (zonder valium)! Nu nog wat aan mijn uitspraak van het Engels doen....

P.s. Iemand heeft met z'n mobiel een opname gemaakt en gedreigd 't op YouTube te zetten, maar volgens mij waait dat vanzelf over :)

Anxiolyticum

Quipo gaat een uitstapje maken naar het dierenhospitaal. Wie denkt dat dit op vrijwillige basis gebeurt heeft het mis. Koning Quipo II junior laat zich niet in een reismandje lokken. Zeker niet door mij of een ander levend organisme met menselijke afmetingen. De dierenartsassistente heeft mij een middel meegegeven, waar ze zelf ook baat bij hoopt te hebben tijdens het onderzoek: valium. Mogelijk ga ik het vrijdag voorproeven tijdens mijn kortstondig optreden voor een zaal met jazzliefhebbers. Ik zing een nummer van Skin om hen te pesten. Alsof ík het leuk vind om daar te staan :).

Zo kom je toch nog eens in de kerk

Van binnen naar buiten in een cirkel: Sarah en Gert Bettens, Ensemble Polyfoon, de mensen (met glaasje wijn als ze op tijd de drankvoorraad hadden gevonden). De mooi verlichte kerk werd gevuld met betoverende, soms ietwat te rustgevende klanken. Aangezien het de gasbranders niet lukte de hele ruimte te verwarmen, beleefde het café naast de kerk na afloop van het concert een gouden avond (met overigens verdacht veel lesbiennes, maar dat zal iets met Sarah te maken hebben).

Opruiming

Vanochtend heb ik als een gek in anderhalf uur op de nuchtere maag de hoogstnodige poetsacties uitgevoerd in 'mijn' door katten geannexeerde huis. Uiteraard niet voortgestuwd door voorjaarskriebels. Nee, er zou iemand de z.g.a.n. Lateral Thigh Stepper op komen halen. Of ik 'm ook als pakketje kan versturen. Maar natuurlijk. Wat zegt dat over mij, dat ik de dreiging van bezoek nodig heb om mijn omgeving citroentjesfris te laten ruiken? Niet antwoorden, dat wordt pijnlijk. Nu we het onderwerp toch aanstippen: heeft iemand behoefte aan een egaalbruinende, tien lampen tellende n.z.g.a.n. zonnehemel? Als je 'm de trap afsjouwt, mag je 'm gratis meenemen.

Die heeft dan weer best veel lef

Die meneer Kiris.

Broeierig warm

Het zat tegen het vriespunt aan, maar de eerste BBQ van het jaar was een feestje. Beetje trappelen met de voeten, in het vuur kruipen, glaasje wijn achterover slaan en snel naar binnen rennen om als watjes naast de verwarming het heerlijke vlees te verorberen. Een nieuwjaarsduik met alleen je tenen in het water :). Maar wel gezellig!

Soms begin je op 't verkeerde moment te lachen

Als je naar TBS zit te kijken, zorgt zo nu en dan alleen de aanblik van Theo Maassen al voor een glimlach om je lippen. Tot je beseft hoe gruwelijk zijn gedachtengang is. Eindelijk eens een feel bad movie. Heerlijk.

Vanmiddag heb ik 86 handtekeningen gezet :)

Schijn bedriegt

Het lijkt rampzalig, maar 't valt allemaal best mee: HELA-project.

Eindelijk!

Het is ervan gekomen: ik heb, zoals een rechtgeaarde burger betaamt, een zondagmiddagwandeling gemaakt. Met mij half Brabant en half Vlaanderen, dus het is een wonder dat mijn foto's personenvrij zijn gebleven. Tenminste, op één fanatieke fotograaf na.
Een andere fanatieke fotograaf heeft een mooie expositie in de Vroente. Daar werd ik door over de streep getrokken ;).

Jazzy

Vanavond geheel per ongeluk ondergedompeld in de heerlijke klanken van Room Eleven. Tja, dat ze al bij Giel zijn geweest en WE gebruik heeft gemaakt van hun versie van 'Bitch' wil nog niet zeggen dat redmedea van hun bestaan afweet. Ik ben mijn collega erg dankbaar voor het 'overgebleven' kaartje. Janne Schra zingt alsof het geen pijn doet ;). Ze speelt, net als de rest van de band, met de muziek en het publiek. De energie huppelt na in mijn lichaam.

Er zijn nog kaartjes.....

©KindaMuzik

Euforie en manie

Twee weken geleden. Het begon met deze laarzen, die tegen alle verwachtingen in om mijn ongekend dunne kuiten pasten. Niet in de uitverkoop, maar uiteraard de kans van mijn leven en die laat je niet zomaar liggen. Toen daarna de eerste spijkerbroek die ik tegenkwam ook goed bleek te zitten was het hek van de dam. Hoe hoog zou de eindejaarsuitkering zijn? En móeten we aan kerstcadeautjes doen? Al dat materialisme.... ;)

Visueel en auditief, dat moet lukken...

Alsof je er zelf even bent

Mooie foto's! Een collega van me is er speciaal voor naar Marokko gereisd :). En nu wil ik. Morgen. Nee, vanavond nog.


©NvA