Feestje

Jaren achter elkaar andere afspraken gehad op de avond, dat New Cool Collective een bezoek bracht aan de Mezz. Dit jaar kon ik het natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Deel van de inburgeringscursus. Half Breda stond in de zaal en het werd een opzwepend feestje.
Hieronder een klein stukje van een optreden in niet echt de Mezz en niet echt Breda.

Twee keer kijken

Leuk: deze foto hangt in een galerie op de route naar m'n werk. Ik zie regelmatig mensen nog een keer, soms licht blozend, de etalage in kijken :).

(ex-)boom

Herfstschoonmaakkriebels

Er is iets met nazomer/herfst en opruimwoede. In mijn omgeving hoor ik de laatste maand verdacht vaak, dat mensen verzocht worden de dozen met schatten uit hun kindertijd te verwijderen uit het ouderlijk huis. Ook ik moest er afgelopen weekend aan geloven. Mentaal gepantserd begon ik aan een reis door voorbije jaren. Oud papierbak, vuilniszak, rommelmarktkrat en bewaardoos vochten beurtelings om mijn aandacht. Tot mijn verbazing kreeg ik geen brok in mijn keel of vochtige ogen. Ter uitlokking van diep weggedrukte emoties waagde ik het zelfs om een plaat van Joost Prinsen op te zetten, maar ook dat mocht niet baten. Koud en hardvochtig stopte ik poppen in de vuilniszak. Nu heb ik nooit zo veel met poppen gehad. Waar zijn toch die autootjes gebleven? Tonka. Dat brengt de snaar in beweging.

Andere wereld

Als ik in m'n eentje naar een feest ga, waar ik mogelijk alleen de gastvrouw ken, ben ik altijd een tikkeltje nerveus. Zo ook gisteren. Bij aankomst in het prachtige pand uit 1600 hoorde ik in de tuin de opzwepende klanken van Mata Cabra (wat overigens 'dood de geit' betekent, uitleg op de site). De nervositeit danste m'n lichaam uit en de rest van de avond heb ik met volle teugen kunnen genieten van zoveel leuke mensen in één ruimte en van zeer mooie en intieme live optredens.

Het houdt niet op: vanavond vieren Adama Dramé en Bassekou Kouyaté het vijftienjarig bestaan van het Zuiderpershuis.

En ja hoor, weer één

Wat zijn er toch veel liedjesmakers die ik niet ken. Enerzijds spijtig: er ontgaat mij veel muziek. Anderzijds vreugdevol: er valt nog waanzinnig veel te ontdekken. Last.fm (zo'n beetje wat Pandora doet, maar hier mogen Europeanen wel naar luisteren) helpt me op weg en schatte in dat ik My Brightest Diamond wel leuk zou vinden. Hup, meteen naar de internetwinkel gespurt. Genieten!



From the Top of the World from My Brightest Diamond on Vimeo.

Redhead Day 2008

Deze Pippi-Langkous-Bivak-Overval-Muts van Felieke van der Leest had ik best op willen zetten. Lekker warm. Vandaag zijn er ook meisjes onder stroom gezet (zie foto's).

Nieuwe passie?

Masseren is best vermoeiend, maar wel heel leuk. Zaterdag kwamen ex-dak- en thuisloze vrouwen in Utrecht genieten van dansworkshops, portretfotografie, schoonheidsbehandelingen, knipbeurten, massages, lekker eten en nog zo wat van die broodnodige 'verwennerijen'. Van het slinkend aantal vrijwilligers in Nederland was op deze dag gelukkig niets te merken. Met bewondering heb ik gekeken naar de organisatie. Timu Kota weet met minimale middelen een heerlijke dag te organiseren. Dikke pluim!

Worstel, vloek, au!

Ooit in een grijs verleden is het me een keer gelukt. Een fietsband plakken. Nu heb ik mijzelf opgelegd tweemaal een poging te wagen. Mijn handen doen pijn, ik ben bezweet, een tikkeltje chagrijnig en de band is nog lek. En nee, ik doe niets fout. Echt niet. Serieus. Er is geen beweging in te krijgen. Ik vrees dat de afbrokkelende buitenband door gebrek aan onderhoud aan de velg vastgeplakt zit. Zijn er voor een normale fiets banden te koop, die je niet hoeft te plakken?

Rest Now, Weary Head!

Kim en Kelley hadden zichtbaar plezier, maar eerder om dan met het publiek. Hopelijk niet hun beste optreden ooit. Róisín Murphy is übercool op het podium. Rebound van Conny Janssen Danst zat vol spanning en kon zelfs in de iets te warme en zuurstofarme tent mijn aandacht vasthouden. Heerlijk met je ogen dicht liggen genieten van de overigens voor mij totaal onbekende en mede daarom feestelijk verrassende Duitse band Get Well Soon kan ik een ieder aanbevelen om je daarna te laten overrompelen door een warm optreden van dEUS (tranen bij Nothing Really Ends), droomklanken van Sigur Ròs en een lekker toetje van de Editors. Oja, The Kooks waren ook goed en Ane Brun heeft er weer een puntje bij.
Topje van de ijsberg.... nog meer gezien en nog veel meer niet gezien. Volgend jaar neem ik drie klonen van mezelf mee en één extra om wat meer in het gras te kunnen liggen.

Foto © Conny Janssen Danst

Flying to...

Een duizelingwekkend blokkenschema. Ik heb me voorgenomen een niet al te strakke planning te maken. Go with the flow. Maarrrrrr: de Breeders MOET ik natuurlijk zien. dEUS ook en N*E*R*D, Danko Jones, Vive la Fête, de Dropkick Murphys, Franz Ferdinand, The Kooks, The Dresden Dolls en nog zo wat van die bands zijn vrees ik ook de moeite waard. Zelfs Ane Brun krijgt een herkansing van mij. Het leuke aan Lowlands is, dat je daarnaast film kunt kijken, een lesje tai chi kunt volgen, de buren kunt bezoeken en mag lachen om een cabaretier.

SHIFT

Na 85 uur kranen zoeken (wat niet meevalt, aangezien de standaard douchekraan niet past en ik sterk de neiging heb overdreven lang te twijfelen) een fijn spelletje:

Nief deel 2

Overzichtelijk, zo'n terras als tuin. Ik denk dat ik zelfs tegen mijn gewoonte in de plantjes in leven ga houden. De afgelopen dagen zijn huis en tuin gepimpt. Van de vlonderplanken uit mijn oude eetkamer word ik uitermate vrolijk, zeker omdat die op het muurtje de grindtegels verbergen. Driewerf hoera voor mijn vader, die nu minstens net zoveel spierpijn heeft als ik.

Waterfeest

De omstandigheden waren niet optimaal. In de eerste nacht hadden we een stormvloedkering kunnen gebruiken om het water uit de tent te houden. Twee dagen later werd één van mijn vriendinnen zo ziek, dat ze haar De Waard stulpje slechts voor de hoogstnodige bezigheden heeft kunnen verlaten.
Toch hebben we ons goed vermaakt.
De kleuters zijn de hele week bezig geweest Hans de weg terug naar huis te laten vinden en de kindergroepen hebben heel mooie tekeningen, schilderijen, dans- en theatervoorstellingen, ballonnenbouwsels en grote/kleine geluiden gecreëerd.
Aan het eind van de week vond ik mijzelf met een tuinslang om mijn nek met daaraan een fietswiel en een emmer. Staafje in de hand houden, een serieus gezicht trekken en rinkelen maar. De foto's hebben de censuur niet doorstaan, behalve die van het waterpeil in de tent (zie stok).

Ik had nooit hoogtevrees...

Zo zwevend en wiegend om en nabij de 60 meter boven de grond had ik toch graag iets meer borgpennen gezien en beugels gevoeld :).


© Stan Severin

Moois van Rokia Traoré

Nief

Mijn ouders kennen Antwerpen beter dan ik en zo belandden we eergisteren op de vrijdagmarkt. Da's leuk op vrijdag. Helaas kon ik in het aangrenzende veilinghuis alleen heel lelijke lampen vinden. Zoals alle 'Ollanders' hebben we uiteindelijk de Kloosterstraat afgestruind op zoek naar iets moois voor in mijn 'nieuwe woonst'. Nu nog ergens eenzelfde exemplaar vinden voor in m'n achterkamer.

Toerist in eigen stad

Het is koopzondag, dus de rest van de stad is uitgestorven. In het begijnhof weergalmt de stilte. Mocht het me blijven bevallen in Breda: ook na m'n pensioen ben ik verzekerd van een energieke invulling van de dag.

Onmisbaar Chinees

Onder het motto 'Chinees is niet moeilijk, maar je moet het wel even weten' schreven Jan en Kees 't Hart een hilarische spoedcursus Chinees voor de Olympische Spelen. Enkele handige zinnen:

Goed voor je kuiten

© Stan Severin

Niet te vroeg komen bij een uitverkocht concert van Radiohead maakt dat je niet meer naar de sportschool hoeft de rest van de week. Ik zag vooral het bovenste gedeelte van het podium en als ik erg mijn best deed een glimp van Thom Yorke. In het echt. Een heerlijk bad van geniale klanken. Volgende keer wil ik ze in de Mezz zien en dan vertellen we het gewoon niet aan iedereen. Alhoewel, wil ik eigenlijk wel zo dicht bij Thom staan?